Şahseddin ismi, köken olarak Arapça birleşimden gelir ve Türkçeye yerleşmiş bir dini isimdir. İlk bölüm Şah, hükümdar veya büyüklük ima eder; eddin ise din ile ilgilidir. Birlikte kullanıldığında “din hükümranı/dinle ilgili yol gösteren kişi” gibi anlamlar taşır. Zaman içinde özellikle dini ve kültürel bağları olan topluluklarda karşımıza çıkan bir addır.